1 มกราคม 2549 วันปีใหม่ที่วัดป่าหลวงตามหาบัว

ปีใหม่ปีนี้ มีผู้มาอยู่ภาวนาที่วัดหลายคนทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ในเวลาเที่ยงคืนของนาทีที่เริ่มเข้าปีใหม่ เสียงนกยูงได้ส่งเสียงร้องเป็นทอด ๆ จากนั้นจึงเป็นเสียงจุดพลุในหมู่บ้านใกล้เคียง ( ไม่ทราบว่านกยูงรู้เวลาได้อย่างไรว่าเที่ยงคืนพอดี )

ปีนี้ไม่ได้ยินเสียงเสือเลย พวกเขาอาจจะกำลังนอนหลับหรือกำลังสวดมนต์อยู่ หรืออาจจะไม่อยากรบกวนพระอาจารย์เพราะท่านกำลังภาวนาในกุฏิ ( ท่านพระอาจารย์ได้เข้ากรรมฐาน 3 วันก่อนสิ้นปี ) และปีนี้ท่านออกมาในตอนเช้าวันปีใหม่ ถึงแม้ท่านไม่ได้มาที่ศาลาใหญ่ตอนเที่ยงคืน แต่แน่นอนที่สุดที่ท่านต้องอวยพรแผ่เมตตาให้พวกเรา พวกเราหลายคนได้จิตอธิษฐานจิต ตั้งใจฉลองปีใหม่โดยการปฏิบัติบูชาโดยการนั่งสมาธิให้ผ่านข้ามคืนปีใหม่นั้น และหลายคนก็ทำได้

ในตอนเช้า ก่อนจังหันมื้อเดียวของท่าน พระอาจารย์ได้ให้พรอันประทับใจยิ่งและเทศน์ที่ดีมาก โดยใจความสำคัญคือ ปีใหม่นี้ขอให้พวกเราทำความดีไม่เพียงแค่ทำบุญทำทาน แต่ควรจะทำให้ดียิ่งขึ้นคือการรักษาศีล และที่ดีที่สุดคือการภาวนาเพื่อจิตใจของเราเอง ในปีนี้ท่านจะเน้นเรื่องการภาวนาสำหรับทุกคนที่ตั้งใจและที่สนใจที่จะอยู่ปฏิบัติธรรมที่วัด เพราะ ความดีจะเป็นของผู้ที่ทำ ....