| อุปนิสัย : |
แสงตะวัน คุ้นเคยกับคนมากเพราะได้ถูกเลี้ยงโดยผู้ดูแลตั้งแต่แรกเกิด
ตอนเด็กๆ จะถูกปล่อยให้วิ่งเล่นบนศาลา และเวลาพระ (เจ้าอาวาส)
ลุกออกไป แสงตะวัน ก็จะไปนั่งแทนที่อย่างหน้าตาเฉย อย่างกับเป็นที่ของมัน
กลัวเสียงดัง ขี้เล่นและบางครั้งชอบขู่ แต่ถ้าดุโดยเรียกว่า
อีแหว่ง (เพราะจมูกแหว่ง-จากผลงานของพวกล่าสัตว์) ก็จะหยุดและถอยกลับทันที
ชอบเล่นโดยการกัดขนเพื่อนที่หลังหูและหลังหัว จนขนร่วงหมด
แสงตะวัน ได้ให้กำเนิดลูกเสือหลายตัวในวัดป่าฯ นี้ |
