ตอนหนึ่งของพระธรรมเทศนาของหลวงตาพระมหาบัว ฯ " ก็คิดดูซิอย่างวัดหลวงตาบัว เมืองกาญจน์ หมูป่าร้อยเปอร์เซ็นต์ฟังซิน่ะ จนท่านจันทร์จะตาย รับเคราะห์เลี้ยงดูเขา เราก็สงสารเพราะเราก็เป็นผู้เกี่ยวข้องกับสัตว์อยู่แล้ว
หมูป่าตั้ง ๓๐๐ ตัว ฟังซิ ทีแรกก็มีตัวหนึ่งสองตัวมากิน กินแล้วมันก็ไปบอกกัน บอกกันก็มาเรื่อย ๆ
นี่ละความตายใจของสัตว์ ธรรมอยู่ที่ไหนเป็นอย่างนั้น พวกนี้เป็นสัตว์ป่าร้อยเปอร์เซ็นต์มาคุ้นกับพระได้ยังไงพิจารณาซิ หมูตั้ง ๓๐๐ กว่า ลูกตัวเล็ก ๆ มากับแม่มากินข้าว แม่พามากินข้าว คือเขามารออยู่แล้ว พอพระท่านฉันเสร็จท่านก็เอาอาหารไปแจกให้ทั่วถึงหมด
อย่าไปดูถูกเหยียดหยามสัตว์ เพราะในช่วงที่เขาเกิดมาเป็นสัตว์ เขาต้องมาใช้วิบากกรรมหรืออาจมาสร้างบารมีในชาติที่เป็นสัตว์นี้ แต่พอตายจากภพนี้ไปแล้ว เขาจะไปสูงกว่าเราก็เป็นได้
.."
พระอาจารย์จันทร์ ( เจ้าอาวาส) ท่านให้ข้อคิดว่า " คนเราถ้าไม่มีจะกิน ยังไปขอทานได้ แต่สัตว์ป่าเหล่านี้ ถ้าไม่มีอะไรจะกิน ไปเที่ยวขอใครใครจะเข้าใจ มิหนำซ้ำยังอาจจะโดนล่าเสียอีก ก็ต้องอดตายอย่างเดียว น่าสงสารมาก"
เพราะความเมตตาสงสาร ท่านจึงได้ให้อาหารสัตว์ป่าเหล่านี้ตั้งแต่แรกเริ่มที่ท่านมาปักกรดเพื่อสร้างวัด ( พ. ศ. ๒๕๓๗- ก่อนจะมีเสือกำพร้ามาให้ท่านต้องเมตตา) โดยแบ่งอาหารที่ท่านได้จากบิณฑบาตร ซึ่งลำพังท่านองค์เดียวก็แทบจะไม่พอฉัน แต่ท่านก็แบ่งปันตามมีตามได้ สัตว์ป่าจึงวนเวียนเข้ามาหาท่านด้วยหวังว่าจะได้กินไม่มากก็น้อย หลากหลายชนิดจนเป็นร้อยๆ ตัวในแต่ละเที่ยวให้เราได้เห็นในทุกวันนี้
พวกเราคงอยากทราบว่า พระอาจารย์ท่านต้องแบ่งเวลามาเมตตาสัตว์ป่าเหล่านี้อย่างไร
ตอนเย็น หลังจากหลังจากที่ท่านเสร็จภาระกิจในวัดและสำนักงานมูลนิธิฯ ท่านจะไปซื้อผักผลไม้ที่มีตามฤดูกาล เหมามาเต็มคันรถ บางวัน 2-3 เที่ยว และเทบนถนนในวัดเพื่อให้สัตว์ป่าเข้ามาเก็บกินจนอิ่มกลับเข้าป่าไป เป็นประจำอย่างนี้ทุกวัน ค่าอาหารสัตว์ป่าเหล่านี้ ตกประมาณวันละ 3,000 - 6,000 บาท
มุลนิธิฯจึงขอเชิญชวนทุกท่านร่วมกันอนุรักษ์สัตว์ป่า โดยร่วมบริจาคสมทบ
" กองทุนสายทานเพื่อสัตว์ป่า ณ วัดป่าหลวงตามหาบัว ฯ "
โดยโอนเงินเข้าบัญชี ธนาคารไทยพานิช สาขากาญจนบุรี
