:: วัดป่าหลวงตาบัว ญาณสัมปันโน จ.กาญจนบุรี

หลวงตาพระมหาบัวฯ เล่าเรื่อง “ พี่ชาย ”

“ พี่ชายเฮา( เรา) เข้าใจไหม จะพูดนิทานให้ฟัง พี่ชายเรามันโง่จะตาย ชอบทำตามน้อง น้องทำอะไรทำตาม มันโง่จะตาย คิดดูซิ นั่งอยู่ในโรงเรียนคนละด้าน เราเรียนสูงกว่ามันนะ เราขึ้นประถมแล้วมันยังไม่ขึ้น เวลาครูเขาถามละซิมันขายหน้าจริงๆ ครูเป็นคนถาม “ ค้างคาวแปลว่าอะไร เอ้า คำไพตอบ” ไอ้นั่นก็ลุกขึ้นมองนั้นมองนี้ มันตอบไม่เป็น เรารู้แล้วเรานั่งอยู่ ค้างคาวแปลว่าอะไร คนหนึ่งกระซิบบอกมา ค้างคาวแปลว่าเจีย ( ภาษาอิสาน เจียคือค้างคาว) มันได้ยินเสียงเขาบอกว่าค้างคาวแปลว่าเจีย มันก็พูดตามว่า ‘ ค้างคาวแปลว่าเจีย’ ทีนี้ครูถามอีก ย้อนเข้ามาอีก “ เจียแปลว่าอะไร” เอาอีกแหละ เราเข้าใจแล้วนะนั่น พลิกปั๊บเท่านั้นยากอะไร เขากระซิบบอกว่า ‘ เจียแปลว่าดังวีก’ คือจมูกมันบิ่น( ดัง= จมูก; วีก= บิ่น ) ทางนี้ก็ตอบ ‘ เจียแปลว่าดังวีก’ อู๊ย บักห่ามันขายกูแท้ๆ มันโมโห อ้าวมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ มันโง่จะตาย

วันที่ ( พี่ชาย) ไปเข้าโรงเรียนวันแรก อายุ ๑๐ ปีเขาถึงเข้าบัญชีโรงเรียน แต่ก่อนอายุ ๑๐ ปีถึงจะให้เข้าโรงเรียน ถ้ายังไม่ถึงนั้นไปเขาก็ไม่เข้าบัญชีให้ ทีนี้พอถึงวันเราก็ตามไปเรายังเป็นเด็ก เขายืนเป็นแถว .. นักเรียน คนที่หนึ่ง ที่สอง จนกระทั่งสุดท้ายของนักเรียนที่ยืนเป็นแถว ครูบอกให้นักเรียนนับ คนที่หนึ่งก็ว่าหนึ่ง คนที่สองว่าสอง คนที่สามว่าสาม ที่สี่ว่าสี่ ใครก็นับตัวของใครเอง คนที่ห้าเขาก็บอกว่าห้า ว่าหก ว่าไปถึงพี่ชายของเรานี้สิบผ่านไปแล้ว พอไปถึงมันมันพูดไม่ออก อ้าปาก เรายืนอยู่ข้างๆ สิบเอ็ดซี ว่าอย่างนี้ละเรา เราโมโหนะ มันจึงค่อยว่า สิบเอ็ด โอ๊ย บักห่าเอ๊ย สิบเอ็ด มันโง่ขนาดนั้นนะ เราเป็นเด็กเรายังไปบอก มันเป็นพี่ชายไปเข้าโรงเรียนยังไม่ได้เรื่อง เราต้องบอก ตัวมันเองเป็นคนที่สิบเอ็ด เขานับหนึ่ง สอง เราก็รู้แล้ว พอไปถึงมัน อ้าปาก เราต้องบอกว่าสิบเอ็ดซี มันจึงว่าสิบเอ็ด โอ๊ย บักห่ามึงขายกูแล้วน้อ....

.....สำหรับชีวิตเป็นฆราวาส เราไม่ได้มีอะไรเป็นแบบเป็นฉบับ ก็ทำตามประสีประสาเหมือนโลกทั่วๆ ไป เป็นแต่เพียงว่านิสัยเราไม่เป็นคนใฝ่ต่ำเท่านั้น แม้แต่เพื่อนฝูงที่เข้ามาคบค้าสมาคม ถ้าเป็นคนเหลาะๆ แหละๆ แล้วยิ่งตระหนี่ถี่เหนียวเห็นแก่ตัวด้วยแล้วเราไม่คบนะ ตั้งแต่เป็นฆราวาสมันก็เป็นเองในใจ ถ้าผู้ใดมีความจริงใจ หน้าที่การงานเป็นชิ้นเป็นอัน คบๆ อย่างนั้นมันก็เป็นอยู่ลึกๆ แต่ไม่ได้มีอะไรที่ว่าเป็นเด่นเป็นดวงอะไรแหละ เป็นตามนิสัยของฆราวาส ก็ธรรมดาเหมือนท่านๆ เราๆ ใครๆ ก็เลือกเหมือนกัน

เพื่อนฝูงไม่เลือกได้หรือ กัลยาณมิตตตา ปาปมิตร มิตรที่เลวอย่าไปคบค้าสมาคม กัลยาณมิตร ให้คบมิตรที่ดีเป็นคติตัวอย่าง พึ่งเป็นพึ่งตายกันได้ แล้วใครๆ ก็มีการคบการคัดการเลือกกันเป็นหลักธรรมชาติเหมือนกันหมด นอกจากไม่นำมาพูดเฉยๆ เราก็เหมือนกันกับโลกทั่วๆ ไปนั่นแหละ เวลาออกมาบวชนี้จึงเรียกว่าตั้งหน้าตั้งตาปฏิบัติจริงๆ เอาจริงเอาจังด้วย ตั้งหน้ามาบวชนี่ สิกขาบทวินัยไม่ข้ามเลยเทียว เหมือนว่าขีดเส้นตายไว้เลย พระวินัยข้อไหนก็ตามถ้าลงได้เห็นแล้วจะฝืนไม่ได้ เป็นอย่างนั้นตลอดมา เมื่อเป็นอย่างนั้นที่พระพุทธเจ้าว่า พระธรรมและพระวินัย นั้นแล เป็นศาสดาของเธอทั้งหลายเมื่อเราตายไปแล้ว เราก็มีศาสดาประจำตนอยู่อย่างนั้นจะว่าไง...... ”

รับฟังรับชมพระธรรมเทศนาของหลวงตา ได้ที่