หลวงตาพระมหาบัวฯ เล่าเรื่อง ควายสู้เสือ
สัตว์ทั้งหลายเกิดมา ใครจะอยู่แห่งหนตำบลใดก็ตาม เกิดมาด้วยอำนาจแห่งกรรมทั้งนั้น สัตว์ทุกประเภทไม่มีใครจะเกิดเป็นอิสระได้ เกิดด้วยอำนาจแห่งกรรมด้วยกัน เพราะฉะนั้นเมื่อเราได้เกิดมาเป็นมนุษย์ด้วยกัน อย่ายกสถานที่ยกยศถาบรรดาศักดิ์ ยกชั้นวรรณะเข้ามาเหยียบย่ำทำลายกัน อันนั้นเป็นพิเศษต่างหากที่เกิดขึ้นจากอำนาจแห่งกรรมดีกรรมชั่วของตัวเอง ให้ระมัดระวังกัน อย่าดูถูกเหยียดหยามกัน ก็เท่ากับไม่ดูถูกเหยียดหยามกรรมตัวเองนั่นเอง หลักใหญ่อยู่ตรงนี้ ใครอยู่ไหนก็มีพ่อมีแม่ สัตว์เขาก็มีพ่อมีแม่ มนุษย์ก็มีพ่อมีแม่ ใครตกแต่งให้ไปเกิดได้เมื่อไร มันก็แล้วแต่มันจะตกจะเกิดที่ตรงไหน กรรมไสไปไหนก็เกิดที่ที่กรรมบันดาลให้ไปเกิดที่นั่นที่นี่เท่านั้นเอง
เช่น เวลานี้กำลังช่วยชาติบ้านเมือง ก็ขอให้พี่น้องทั้งหลายได้ตั้งหน้าตั้งตาอุตส่าห์พยายาม ให้เป็นปึกแผ่นมั่นคงแห่งความรักชาติ แห่งความสามัคคีเรานะ อย่าแตกอย่าร้าว ถ้าแตกร้าวแล้วตายเลย เช่น อย่างควายเป็นฝูงอย่างนี้ เขามาเล่าให้ฟังเราไม่ได้เห็นด้วยตา แต่เป็นความจริง ที่เขาเป็นนักเลี้ยงควายเขาอยู่ในป่า เวลาทำไร่ทำนาแล้ว ท้องนาเหล่านั้นมีแต่ข้าวเท่านั้น หาที่เลี้ยงสัตว์ไม่ได้ เขาก็เอาสัตว์ไปปล่อยในป่าในดง เขาก็ตามเลี้ยง ไปตามเลี้ยงสัตว์ ทีนี้เสือมันก็มาล่ะซิ พอเห็นควายมันโดดใส่ควาย ควายก็จับกลุ่มปุ๊บเลยเทียว นั่นเห็นไหมล่ะ ควายตัวใหญ่นี้ยืนล้อมลูกไว้หมด ลูกอยู่ในกลางแม่ เสือก็เดินฉากไปฉากมา ไม่กล้าทำลายได้เลย แล้วสุดท้ายเสือก็ไม่ทำลายควายได้ เพราะตัวพ่อตัวแม่มันหันหน้าออกสู้เสือ ลูกอยู่ในนี้หมด เขามาเล่าให้ฟังนะ นี่ชัดเจนไหมฟังซิ และปลอดภัย
ควายฝูงนี้ไปไหนไม่เป็นภัยเขาว่างั้น พอมีแปลก ๆ นี้มันจะร้องโก้กถึงกันเลย พวกนั้นรุมมาทันทีเลย สมมุติว่าสัตว์มองเห็นเสืออย่างนี้นะ ตัวเล็กก็ตามตัวใหญ่ก็ตามมันจะร้องขึ้นให้สัญญาณกัน เช่น ตัวเล็กมันก็ร้องขึ้นมาอย่างนี้ ตัวใหญ่ก็วิ่งมาพึบเลยเกาะกัน เสือมาทำอะไรไม่ได้นะ เดินฉากไปฉากมา ทางนี้มันตั้งท่าไว้ มาก็มาซิ พุงทะลุนี่ว่าไง มันไม่ถอยนี่ ลูกอยู่วงในนะ ลูกอยู่วงใน พ่อแม่อยู่ข้างนอกล้อมลูกหมด เสือก็ไปเลย ปลอดภัย ทีนี้พวกไหนที่ไม่สามัคคีกัน แตกระส่ำระสาย เสือเอาไปเป็นอาหารหมด นั่นเห็นไหม เขาบอกชัดเจนอย่างนี้นะ
พอเห็นกันต่างตัวต่างเอาตัวรอด ตัวรอดอะไรเพื่อไปตายนั่นเอง พอเสือเห็นตัวไหนแยกจากเพื่อน มันโดดใส่ตัวนั้น กัดตัวนั้นไปเลย ตัวนี้ก็แตกฮือ คราวหลังก็มาเจออีกเอาอีก แตกฮืออีก สุดท้ายเป็นอาหารเสือ แต่พวกสามัคคีไม่ได้กินเลย ไม่ได้แตะ นี้เราก็เหมือนกัน อันตรายต่อชาติบ้านเมือง คนชั่วความประพฤติชั่วของคน คนเลวทราม คนเป็นภัยต่อชาติบ้านเมืองนี้คือเสือร้ายตัวสำคัญ ๆ ที่จะมากัดวัวกัดควาย คือมนุษย์เรา ชาติไทยของเรานี้ ให้จับกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน ให้มีความรักความสามัคคีซึ่งกันและกัน มาทางไหนก็สู้ เอาตายเข้าว่าเลย ๆ เสือมันก็ไม่กล้ากัดควาย ตัวเล็กก็เข้ากัดไม่ได้ ตัวใหญ่ก็เข้ากัดไม่ได้ พุงจะทะลุ
นี่ปลอดภัยเข้าใจไหม ความรักชาติความสามัคคี ทุกสิ่งทุกอย่างรวมกลุ่มกันแล้วมีพลังมากนะ ถ้าแตกกันแล้วหากำลังไม่ได้ มีแต่ความแตกร้าวรานฉิบหายวายปวงไปเลย จงให้เห็นความสามัคคีเป็นสำคัญ ยกตัวอย่างเช่นร่างกายของเราเวลานี้ ไม่เจ็บท้องปวดหัว ไปที่ไหนสะดวกสบายด้วยกัน พอเจ็บแข็งเจ็บขาปวดอะไรแล้ว ไม่สบายแล้วนะ เกี่ยวกับอวัยวะส่วนใดที่เดินเขยก ๆ ๆ เป็นยังไงขาเขยก ขาเจ็บตรงนั้น นั่นมันไม่สามัคคีเห็นไหม ถ้าอันไหนที่แตกสามัคคีแสดงความไม่ปกติแก่เจ้าของให้เห็นชัดเจน
โปรดติดตาม .. พระธรรมเทศนา ของหลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน ได้ที่
www luangta.com
Radio..FM 103.25 Mhz.
& FM 93.25 Mhz.