:: วัดป่าหลวงตาบัว ญาณสัมปันโน จ.กาญจนบุรี

หลวงตาพระมหาบัวฯ เล่าเรื่อง “ จ้างลูกไปฟังเทศน์”

อย่างนายกาละ ลูกชายของอนาถบิณฑิกเศรษฐี พ่อนี้เป็นโยมอุปัฏฐากระพุทธเจ้า ลูกชายเป็นอีกแบบหนึ่ง เป็นเทวทัตหรือเป็นอะไรก็แล้วแต่ ทุกอย่างอยู่ในนั้นหมด พ่อก็พยายามที่สุด เวลาไปฟังเทศน์นี่พ่อต้องจ้างไป ไม่ฟังก็ตาม แต่ต้องไปนอนอยู่ตามบริเวณที่พระพุทธเจ้าเทศน์ ในตำรามี จ้างทุกวัน พอออกจากบ้านไปแล้วจะนอนหลับสักกี่ตื่นพ่อไม่ว่า ขอให้เข้าไปในเขตวัด ฟังหลายครั้งหลายหนมันจะสัมผัสเอง เพราะอุบายนั้นพอกลับไปบ้านก็ไปเอารางวัลกับพ่อทุกวันๆ พ่อให้รางวัลลูก หาอุบายวิธีการอย่างนั้นแหละ

ทีนี้นานไปนานมาธรรมท่านเทศน์ทุกวันเพราะไปทุกวันก็สัมผัสเข้าซิ พอสัมผัสเข้าๆ ทีนี้ดูดดื่มในธรรมเข้าเลยทีเดียว เอ๊ะ ตอนนี้ได้สำเร็จโสดาหรือไม่สำเร็จไม่ทราบนะ ทราบชัดตั้งแต่ว่าพอกลับจากวัดไปนี้หนีเลย อายพ่อไม่อยากไปสู้หน้า อ้าว นายกาละมันไปไหนหายเงียบ วันนี้ไม่เห็นมา อายพ่อที่เอารางวัลทุกวันๆ วันนี้ฟังเทศน์มาแล้วมันเป็นคนละโลกแล้วที่นี่ นั่นละเป็นอย่างนั้น เห็นไหมล่ะ หลายครั้งหลายหนก็ค่อยเป็นไป พอซึมซาบอย่างนี้ไม่ต้องบอกเรื่องไปวัดก็ดี มีแต่จ้างให้หยุดไม่ได้จ้างให้ไปละที่นี่ พ่อก็พอใจ นี่ละจิตใจเมื่อไปสัมผัสกับธรรมแล้วเป็นอย่างนั้น

คือธรรมนี่ชนะทุกอย่าง ขอให้สัมผัสเข้าไปเถอะ กิเลสมันชนะอยู่เรื่อย คือไม่มีธรรมต่อสู้มัน พอมีธรรมเข้าไปเท่านั้นมันจะเทียบกันได้ทันที แล้วนายกาละ ตั้งแต่บัดนั้นมาติดพันกับธรรมตลอด นั่นเป็นอย่างนั้น แต่ก่อนพ่อนี่จ้างไปทุกวันๆ ตอนเย็นก็ไปละไปฟังเทศน์พระพุทธเจ้าทุกวัน กลับมาก็มาเอารางวัล คือไปเพื่อเอารางวัลเท่านั้น พอได้ฟังธรรมะในวันนั้นแล้วกลับมาอายพ่อเลย ขอโทษพ่อ ได้มืดหนาสาโหดมานานแล้ว พ่อเลี้ยงดูทั้งอาหารการกินสกลกายทั้งหมด ชีวิตจิตใจอยู่กับพ่อ พ่อเลี้ยงมา มิหนำซ้ำยังต้องเลี้ยงทางด้านธรรมะอีก ไม่ไปก็ได้จ้างไป อายพ่อ ทีนี้ย้อนไปเห็นบุญคุณพ่อละที่นี่นะ

คุณของพ่อ ร่างกายทั้งหมดชีวิตจิตใจมาจากพ่อจากแม่เลี้ยงดูมา ครั้นโตมาแล้วก็เอาธรรมเข้าสู่ใจ ไม่ไปก็จ้างไป เห็นคุณของพ่อแม่ ธรรมะลงได้ดื่มในใจแล้วมันไม่อยู่นะ ธรรมะลงได้สัมผัสเข้าใจหนักเข้าๆ ไม่อยู่ มีแต่จะไปท่าเดียวๆ หรือผู้มีอุปนิสัยปัจจัยควรแก่การที่จะผ่านพ้นไปได้แล้ว อยู่บ้านอยู่เรือนแต่ก่อนก็ธรรมดาเหมือนโลกอยู่ทั่วไป แต่เวลาถึงกาลแล้วมีแต่ยุ่งเหยิงวุ่นวาย ร้อนเป็นฟืนเป็นไฟไปหมด ในบ้านในเรือนสมบัติเงินทองข้าวของพ่อแม่มามอบให้หมดไม่ยอมเอา ไม่เอาทั้งนั้น มีแต่จะไปท่าเดียว จนกระทั่งได้ไป เป็นพระอรหันต์ขึ้นมาเลย นั่นเห็นไหมล่ะ

ถึงกาลเวลามันเป็นเองก็มีเมื่อบารมีแก่กล้าสามารถแล้ว มันหากร้อนรนกระวนกระวาย อยู่ในบ้านในเรือนไม่ได้ มีแต่จะไปท่าเดียวๆ จนกระทั่งได้ไปฟังเทศน์แล้วบรรลุธรรมปึ๋งเลย นี่มีอุปนิสัยปัจจัย อย่างหนึ่งต้องได้อาศัยอุบายต่างๆ ช่วยเหลือ อย่างนายกาละนี่ ได้ใช้อุบายต่างๆ ช่วยเหลือ อย่างหนึ่งเมื่อมันเป็นในตัวเองเต็มที่แล้วไม่มีใครบอกมันก็เป็นของมันเอง เวลาไปบำเพ็ญธรรมเข้านี้ เมื่อกิเลสหนาแน่นเรื่องธรรมนี่เป็นข้าศึก จะประกอบความพากความเพียรเหมือนจะเอาไปฆ่า อย่างนั้นนะ ครั้นประกอบไปนานเข้าๆ ธรรมซึมซาบเข้าสู่ใจ ทีนี้ไม่ได้บำเพ็ญธรรมอยู่ไม่ได้ นั่นเป็นอย่างนั้น

โปรดติดตาม .. พระธรรมเทศนา ของหลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน ได้ที่ www luangta.com