เทิดทูนสุดยอด

"หลวงตา" ลิขิต

ตอนหนึ่งของพระธรรมเทศนาหลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน
ที่ท่านกล่าวถึงหนังสือ ๒ เล่มที่ท่านเขียน

“ ประวัติพ่อแม่ครูจารย์มั่น โถ หาได้ยาก เขียนประวัติพ่อแม่ครูจารย์มั่นเราทุ่มเทหมดนะในหัวใจของเรา จนกระทั่งถึงว่า เราไปเรียนพิมพ์ดีดมา พิมพ์ดีดเราเคยสนใจอะไร เราไปเรียนพิมพ์ดีดมา เรียนพิมพ์ดีดเรียนอัตโนมัติ แบบเรียนมันมีอยู่นั่นเราก็เอามาก็เรียน จนกระทั่งได้สมควร ๔๐ คำต่อนาที เอาละแค่นี้พอบืนได้ๆ ต่อไปมันก็เร็ว แล้วก็คล่องมือขึ้นพิมพ์ดีด เสร็จแล้วก็พิมพ์ “ ประวัติพ่อแม่ครูจารย์มั่น ” จากนั้นก็พิมพ์ “ ปฏิปทาของพระธุดงค์กรรมฐานสายท่านอาจารย์มั่น ” สองเล่มนี้ จากนั้นปาเข้าป่าเลยพิมพ์ดีด จนกระทั่งป่านนี้มันตกทวีปไหนไม่รู้นะ เท่านั้นละ เดี๋ยวนี้จึงเหมือนไม่เคยเรียนพิมพ์ดีด เรียนพิมพ์ดีดนะแต่ก่อนเท่านั้นละ

เราทำเทิดทูนที่สุด แล้วกำชับทางโรงพิมพ์เขาเลย ห้ามไม่ให้ตรวจปรู๊ฟอะไรทั้งหมดเราตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้วให้พิมพ์เลย ตัวหนังสือตัวไหนยังไงให้ทำอย่างนั้นเลย เขาก็ทำอย่างนั้นเรื่อยมา เทิดทูนสุดยอด เขาจะเอามาเพิ่มอีกเราก็สุดกำลังแล้ว จะมาตัดออกก็สุดกำลังแล้วเราไม่ให้ตัด เอาๆเอาตามธรรมชาตินี้ละ เพราะเราคุ้ยเขี่ยขุดค้นมาเป็นเวลาหลายปีกว่าจะได้ประวัติของท่านมา ไปเที่ยวเสาะแสวงหาจากครูอาจารย์ที่เคยอยู่กับท่านในสมัยนั้นๆมา แล้วก็จดจารึกเอามาๆ จากนั้นก็ออกมาพิมพ์ เพราะฉะนั้นจึงว่าเราเทิดทูนสุดยอด นี้เราพิมพ์เต็มเม็ดเต็มหน่วยของเราแล้ว เราพอใจได้ปฏิบัติอุปัฏฐากพ่อแม่ครูจารย์มั่นมาตั้งแต่เวลายังมีชีวิตอยู่ เราก็ไม่มีที่ต้องติในการอุปถัมภ์อุปัฏฐากท่าน จนกระทั่งเขียนประวัติของท่านเราเขียนเองทุกอย่าง เราจึงพอใจ เท่านั้นละนะ..... ”

๒. ปฏิปทาพระธุดงค์กรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น